Reitsma’s route naar Rome, deel 1. Roermond – Garmisch-Partenkirchen

Zestien graden, een asgrauwe lucht en windkracht 5. Als je zou zeggen dat het ergens eind oktober is, dan zou ik het ook geloven. Maar het is geen eind oktober, het is 19 augustus. Hartje ‘zomer’ in Nederland, de start van Reitsma’s fietsroute naar Rome.

Roermond. Ik rits mijn Goretexjas nog wat strakker dicht, trek de beenstukken nog wat hoger op en ga op pad. De eerste kilometers trap ik weg langs de laatste Nederlandse industrieterreinen en uitgestorven nieuwbouwwijken, maar vlak over de Duitse grens opent het landschap zich en wordt het landelijk.

Rome? Waarom Rome? Welnu, vorig jaar deed ik een andere langeafstandsfietsroute: de Benjaminse route naar Spanje. Ruim 1800 kilometer van Maastricht naar Empuriabrava (Onbegrensd fietsen: Maastricht – Empuriabrava (deel 1)  en Onbegrensd fietsen: Maastricht – Empuriabrava (deel 2)) En dat was leuk! En dat was mooi! Dat mocht niet bij één keer blijven. Nog geen twee weken na die fietsreis lag het plan al klaar om wéér naar Zuid-Europa te trekken. Niet Spanje dit keer, maar naar Italië. Eerst dwars door Duitsland, dan de Alpen over, een zijtripje naar de Stelvio, langs het Gardameer en door Toscane. Mmm… Met hopelijk constante temperaturen van tussen de 20 en 30 graden, zon en blauwe luchten….

20170819_123906Ik volg de Rurradweg en kijk omhoog. Niets van dit alles. Maar de zestien worden zeventien graden, de asgrauwe lucht wordt lichtgrijs en de wind blaast vrolijk in mijn rug. Oké, het zijn geen tropische omstandigheden, maar het kan slechter. Als even later ook het zonnetje nog doorbreekt, neem ik een rigoureus besluit. De beenstukken gaan uit en de jas verdwijnt in de tas.

De eerste dag vliegt voorbij. Het landschap is niet bijzonder verheffend, maar de route langs de Rur is leuk en aan het eind doemt het Eifelgebergte op.

De volgende dagen staan in het teken van de Rijn. Bij Remagen draai ik het beroemde fietspad op. Fietsen langs de Rijn is ‘easy cycling’. Bijna overal zo vlak als een pannenkoek, navigatie is overbodig. Volg gewoon de rivier naar het zuiden. Toch zit er een uitdagende component in, namelijk de talloze kasseienstroken. ‘Kasseienstroken, dat is toch meer iets voor de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix?’ Klopt, maar het begrip kasseien kennen ze ook langs de Rijn. Ik heb begrepen dat deze stroken expres bewaard blijven voor het nostalgische karakter van een desbetreffend stadje.  Want het staat natuurlijk wel erg leuk… Nou, het staat zeker leuk, maar om nu te zeggen dat het mijn hobby is om met een volbepakte toerfiets over kinderkopjes te stuiteren, nee.

Toch is het prachtig: het constante zicht op de rivier, boten die voorbij varen, de wijnranken op de heuvels ernaast, af een toe een kasteel. Koblenz is natuurlijk een mooie stad, maar ook Boppard en St. Goar mogen er wezen. Het kiekje van mijn fiets met de Loreley op de achtergrond mag natuurlijk niet ontbreken:

20170821_105319

Na Bingen verlaat de route de Rijn even, om na een paar uur weer terug te keren. Bij Leeheim steek ik met een pontje de rivier over, maar niet lang daarna verlies ik de Rijn definitief uit het zicht.

De dag erna staat de volgende rivier op het programma: de Neckar. Van rivier naar rivier, dat is toch wel vaak het karakter van een toerfietstocht. Logisch, want het is mooi en vaak redelijk vlak. Zeker dat laatste is fijn als je een kilootje of zeventien met je meezeult.

Heidelberg is prachtig gelegen. Je passeert de stad aan de noordoever met uitzicht op de Alte Brücke en het bekende Schloss:

20170822_133244

Op weg naar Ederbach is het weer stuiteren geblazen. Slechte gravelpaden met veel kuilen en hobbels. Een alternatief is er helaas niet. Aan de overkant van de rivier ligt een asfaltweg, maar daarover raast een hoop autoverkeer. Nog een nadeel van deze gravelpaden is dat ze in het bos liggen. Door de schaduwwerking zie je de oneffenheden niet en word je regelmatig getrakteerd op een onverwachte klap. Bij kuil nummer 6247 ben ik het zat en zet ik mijn fiets aan de kant. Ik pak mijn mobiel en stuur ik de volgende mail:

20170821_101321“Beste mevrouw Merkel, graag uw aandacht voor het volgende. Ik begrijp dat u in deze verkiezingstijd veel aan uw hoofd heeft en dat u financiële keuzes moet maken, maar mijn raad is: kijk eens naar de fietspaden langs Rijn & Neckar. Het zijn een soort veredelde geitenpaden. Je hobbelt en hopst alle kanten op. Het is helaas eerder regel dan uitzondering. En het gaat kilometers door.
Kortom, mevrouw Merkel, ik hoop dat u nog eens goed nadenkt waar u uw geld aan uitgeeft, want op zo’n manier komt er straks geen toerfietser meer naar Duitsland!

Met vriendelijk Grüßen, Gijs van Raamsdonk”

Zo, als dat geen zoden aan de dijk zet, dan weet ik het ook niet meer! Ik ga ervan uit dat het volgend jaar allemaal is geregeld en dat de toekomstige Rome-toerfietser kan genieten van geasfalteerde fietspaden langs deze twee rivieren.

20170822_193436

Na een welverdiende rustdag in Ederbach, rijd ik de volgende dag voornamelijk langs de Kocher. Een mooie, afwisselende dag.

Kamperen doe ik op de mooiste camping van dit deel, die bij Braunsbach. Minder leuk verhaal: Braunsbach is het dorp dat in 2016 nog in het nieuws was vanwege een plotselinge, allesverwoestende modderstroom na langdurige regenval. Er zijn toen meerdere mensen omgekomen:

braunsbach

Hier is gelukkig niet veel meer van te zien, maar wat wel opviel, waren de vele weg- en herstelwerkzaamheden.

De dag daarna wordt de langste rit van dit deel: ruim 120 kilometer naar Dillingen aan de Donau. Met ook nog aardig wat klimmetjes erin. Gelukkig word ik aan het eind van de middag met trompetgeschal binnengehaald door medetoerfietsers Jan en Greet. Ik had ze een aantal dagen geleden al ontmoet en nu zaten zij al pontificaal voor hun tentje op de camping toen ik uitgeput aan kwam rijden. Grappige camping overigens: je tent moest je zo’n beetje opzetten ín de Biergarten. En dat is natuurlijk vragen om problemen … 😉

Ook de volgende dag is er één om nooit te vergeten. Want wie kan er nou zeggen dat hij geravitailleerd is door een heuse burgemeester? Het zat namelijk zo: het was weer een warme dag en mijn water was op. Gelukkig was daar een dorp: Merching. Op mijn app zag ik een supermarkt en een snackbar. Mooi, een kwestie van even uitrusten en water kopen. Maar je raadt het al: supermarkt dicht, snackbar dicht. Klote, want het volgende dorp was nog zeker tien kilometer verder. Er zat niets anders op om ergens aan te bellen. Maar ineens was hij daar: de vriendelijke, grijsbesnorde man die mij uitnodigde om even mee te lopen naar zijn huis. Het gemeentehuis. Daar kreeg ik een koude literfles water en een groot glas cassis. Helaas kreeg ik het niet voor niets. In ruil voor de koude dranken moest ik een ellenlang verhaal aanhoren over zijn fietsavonturen in Nederland toen hij jong was. Waar ik overigens geen snars van begreep, want de beste man praatte Beiers. Leuk en zangerig, maar onverstaanbaar…

Na Utting am Ammersee duurt het niet lang meer of de Alpen komen in zicht. Omdat het zondag is, heerst een gezellige drukte in de dorpen onderweg. Mannen in lederhosen, vrouwen in dirndls: hoe stereotiep, maar hoe grappig.

Vlak voor Garmisch-Partenkirchen rijzen de Alpen ineens als een muur op. Een indrukwekkend gezicht. Het deed me denken aan de Southern Alps in Nieuw-Zeeland. Kijk je naar de ene kant dan zie je de indrukwekkende bergen, maar draai je je 180 graden om, dan zie je een lieflijk, groen heuvellandschap.

Als afsluiter van dit eerste deel van de fietsroute spring ik met mijn fiets nog even van de wereldberoemde skischans en beland een stukje verderop op de camping aan de Tennsee. Van hieruit is het niet ver meer naar Oostenrijk…

Deel 2: Reitsma’s route naar Rome, deel 2. Garmisch-Partenkirchen – Ferrara.

details:

datum etappe km verblijf
19 aug Roermond – Schweinheim 119 camping Katzenloch *
20 aug Schweinheim – Boppard 99 camping Sonneneck ***
21 aug Boppard – Leeheim 115 camping Riedsee ****
22 aug Leeheim – Eberbach 109 camping Eberbach ***
23 aug rustdag
24 aug Eberbach – Braunsbach 117 camping Braunsbach *****
25 aug Braunsbach – Dillingen 120 camping Donau **
26 aug Dillingen – Utting 102 camping Utting ***
27 aug Utting – Tennsee 106 camping Tennsee ***

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fiets- en vakantieverhalen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s